Мақола

«Таърихи Нишопур»-и Ҳокими Нишопурӣ

Тавре дар навиштаи пешин гуфта омад, таърихи маҳаллӣ яке аз бахшҳои муҳими таърихнигории миллӣ ба шумор омада, асосан шаҳру вилоятҳои муҳим соҳиби чунин таворих гаштаанд. Нишопур, ки яке аз муҳимтарин шаҳрҳои Хуросон ба шумор меояд, дар қарҳои IX-XI ба авҷи шукуфоӣ расида, дар бахши илмӣ ва фарҳангӣ бар соири шаҳрҳои Хуросону Мовароуннаҳр бартарӣ доштааст.

Мазҳаби ҳанафӣ ва интишори он (қисми чаҳорум)

Мо метавонем омилҳои интишори мазҳабро дар се чиз хулоса намоем, ки дар якҷоягӣ сабаби густариши мазҳаб гаштанд.

Ин се омил инҳоянд:

муҷтаҳидон ва баёнкунандагони фатвоҳо, ақволи аз имом ва ёронаш ва бароварди масоили осон дар мазҳаб ва эътибори суханони фатво баророн. 

1.Муҷтаҳидон ва мухарриҷон  (фатвобаророн) дар мазҳаб.

Ибни Обиддин фақиҳонро ба ҳафт табақа тақсимбанди кардааст:

ХИРАДМАНД ҲАРГИЗ НАКЎШАД БА ҶАНГ

ЧУ МАҚСУД БО СУЛҲ ОЯД БА ЧАНГ 
ХИРАДМАНД ҲАРГИЗ НАКЎШАД БА ҶАНГ

НИГОҲЕ БА МУНОҚИШАҲОИ САРҲАДӢ Ё САРҲАДИ МИЁНИ ХИРАД ВА ҶАҲЛ

Пеш аз оне, ки дар бораи низои сарҳадии байни Тоҷикистону Қирғизистон сухан гўем, хоҳ нохоҳ аввал аз маънӣ ва мазмуни ин ибораҳо фикр мекунем.  Яъне  низои сарҳадӣ чист ва чиро ба он мансуб медонанд. То ҳол шарҳу тафсири зиёди илмӣ гуфта шудаанд, вале  таърифи аслии он  аз ҷаҳл ва худбинӣ эҳтиром нагузоштан ба арзишҳои маънави ахлоқии миёни шаҳрвандони ду кишвар аст.

Низоъи сарҳадиро олимон таърифҳои гуногун додаанд. Аз ҷумла:

Низои сарҳадӣ - задухӯрдҳое, ки дар сарҳади давлатӣ ба амал омада, бо вайрон кардани дахлнопазирии сарҳади давлатҳо оварда мерасонад. 

Ба наздики ман сулҳ беҳтар зи ҷанг

Чанд муддат шуд, ки дар фазои маҷозӣ масъалаи баҳси марзии Тоҷикистону кишвари ҳамсояи Қирғизистон хеле доғ мешавад. Аҷиб он аст, ки бештари касоне, ки дар ин масъала изҳори назар мекунанд афроди ноогоҳу хоманд. Равшан аст, ки баъзе доираҳои сиёсӣ, низомӣ ва истихборотии минтақа ва ҷаҳон манфиатдоранд, ки дар Осиёи Марказӣ нооромӣ ҳукумрон гардад, то онҳо ба ҳадафҳои нопоки худ бирасанд. Таърихи ду қарни охири ҷаҳон собит карда, ки манофеи баъзе қудратҳо ва доираҳои сиёсӣ дар минтақаҳои хосс танҳо дар бистари ноамнӣ бароварда мешавад.

ЭКСТРЕМИЗМИ ИТТИЛООТӢ

Ҷаҳони муосир, ки ба он таҳавуллоти ҳамаҷонибаи равандҳои сиёсӣ хос мебошад, бо дарназардошти рушди имкониятҳои техникию технологӣ ва захираҳои инсонӣ зери таъсири падидаи ҷаҳонишавӣ дар баробари пешрафт, ба мушкилиҳои зиёде низ рўбарў гашта истодааст. Яке аз чунин падидаҳои манфии олами муосир, ки вазъи геополитикиро миёни кишварҳо мураккабтар мегардонад, ин густариши экстремизму терроризм аст. Дар шароити муосир терроризм ва экстремизм ҳамчун вабои аср ба амнияти ҷаҳон ва ҳар сокини сайёра таҳдид карда, барои башарият хатари на камтар аз силоҳи ядроиро ба миён овардааст.

ДАЪВОИ БЕАСОС ПОЯ НАДОРАД

Даъво кардан ба хоку замини бегона ва бо роҳи зӯрию ҷанг ғасб кардани он чи дар қавонини дунявӣ ва чи дар шариати исломию адёни дигар амали ҷиноӣ ва номатлуб маҳсуб мешавад. Қонунҳои байналмилалӣ низ ин гуна рафтори номатлуби кишварҳои ғосибро маҳкум мекунад.

Рецензия на монографическое исследование «Исламское право и диалог культур в современном мире

Рецензия
на монографическое исследование «Исламское право и диалог культур в современном мире [Текст] / Л. Р. Сюкияйнен; Нац. исслед. ун-т «Высшая школа экономики». — М.: Изд. дом Высшей школы экономики, 2021. — 684, [4] с.» доктора юридических наук, профессора Л.Р. Сюкияйнена

Страницы

Яндекс.Метрика