Мақола

Аз ҷумлаи онҳо Аҳмад ибни Амр ибни Муҳайири Хассоф аст, ки соли 261-и ҳиҷрӣ вафот ёфтааст. Ӯ фиқҳи Абӯҳанифаро (р) аз падараш, аз Ҳасан ибни Зиёд фаро гирифтааст. Аҳмад фақиҳест, ки дар илми фароиз ва ҳисоб мумтоз буда, ориф ба мазҳаби Абӯҳанифа (р) мебошад. Шамс ал-аимма Ҳалвонӣ мефармояд: “Хассоф дар илм марди бузургест. Ӯ аз нафаронест, ки пайрави ба ӯ саҳиҳ аст. Ӯ соҳиби китоби “ал- Авқоф” аст, ки ин китоб масдари дуюм дар аҳкоми авқоф ва фуруъоти он дар мазҳаби ҳанафӣ ба шумор меравад. Манбаъи аввал, чуноне, ки дониста шуд, китоби Ҳилол аст.

Дар ҳақиқат, қавми ориёӣ се ҳазор сол қабл дорои анъанаҳои давлатсозию давлатдорӣ буд ва метавон аз давлатҳои зиёди хурду калон, ки дар қаламрави тамаддуни ориёӣ вуҷуд доштанд, ёдовар шуд. Масалан, яке аз аввалин давлати умумиориёии Ҳахоманишиён, ки дар сарчашмаи давлатдории он Куруши Кабир меистод, империяи бузурге буд, ки тамоми қавмҳои ориёиро ба ҳам оварда, аз намунаҳои беҳтарини давлатдории ҳамон давра ба ҳисоб меравад. Нахустин Эъломияи ҳуқуқи башар, ки таърихи 2500-сола дорад, маҳз таҳти роҳбарии Куруши Кабир таҳия ва интишор гардид.

Дар замони муосир таъмини амнияти иттилоотӣ ҷузъи муҳими амнияти миллии кишварҳо арзёбӣ мешавад. Чунки давлатҳои абарқудрат ва гурӯҳҳои манфитҷӯй, аз ҷумла ташкилотҳои террористӣ-экстремистӣ, барои пиёда кардани ҳадафҳои геополитикӣ аз воситаҳои ахбори омма ва интернет васеъ истифода намуда, бо ин роҳ ба ташаккул ва тафаккури инсонҳо таъсир мерасонанд. Дар қарни гузашта муҳаққиқи рус Виктор Афанасев (18 ноябри 1922 – 10 апрели 1994) чунин гуфта буд: “Матбуот, радио ва телевизион силоҳи муҳими таъсиррасонӣ ба мафкураи одамон аст, ки онро наметавон бо чизи дигар муқоиса кард”.

ТАВОФИ КАЪБАИ ДИЛ КУН...
Зиёрати хонаи Каъба ё адои маносики ҳаҷ, ки дар шариати ислом рукни панҷум маҳсуб мешавад, талабот ва шароити хоси худро дошта, дар ин замина қудрат ва тавоноӣ яке аз муҳимтарин талабот ба ҳисоб меравад. Зери мафҳуми қудрат ва тавоноӣ танҳо доштани маблағи сафар ба ҳаҷ дар назар дошта нашуда, балки дар баробари бениёзии молӣ шахси ҳаҷкунанда бояд аз лиҳози ҷисмонӣ солим ва дар маҷмуъ аз лиҳози инсонӣ як инсони комил бошад.